Amaç: Bu araştırma, Kayseri ilindeki bazı kuruluşlarda çalışan temizlik işçilerinin, temizlik ve sağlık alışkanlıklarının değerlendirilmesi için yapılmıştır.

Gereç ve Yöntem: Temizlik işi ile uğraşan 553 kişi çalışma kapsamına alınmış, bunlara 24 sorudan oluşan bir anket uygulanmıştır.

Bulgular: Araştırma grubunun yaş ortalaması 32.3 ± 8.5 yıl idi. Araştırmaya alınanların %62.6'sı erkek, % 37.4'ü kadındı. Çalışanların bu işte çalışma süresi ortalaması 30.1± 29.8 aydı. Araştırma grubunun % 82.6'sı doğrudan temizlik ile uğraşmaktaydı. İşinden dolayı kendisine hastalık bulaşması riskinin arttığı ve uzun saç ve tırnağın enfeksiyon riskini artırdığı hastalık bulaşmasıyla ilgili en fazla oranda bilinen doğru bilgiydi. Önlük ve eldiven en yaygın kullanılan koruyucu malzemelerdi. El yıkama alışkanlığının tuvaletten çıktıktan sonra en yüksek, tuvalete girmeden önce en düşük oranda olduğu tespit edildi. Uygun sıklıkta banyo yapma oranı %87.4, iş önlüğünü uygun sıklıkta yıkama % 96.6 idi. Çalışanların % 41.5'ine tetanoz, %23.1'ine hepatit B aşısı yapılmıştı. İşe başlamadan önce eğitim alanların oranı % 48.6, çalışma sırasında aynı ortamda görev yapan hastane personelinden bilgi desteği gördüğünü söyleyenlerin oranı % 41.5 idi.

Sonuç: Çalışanların, hastalık bulaşmasına ilişkin bilgileri yetersizdir. Bu kişilere işe alınmadan önce ve hizmet sırasında eğitim yapılmalıdır. Bununla birlikte koruyucu malzemelerin kullanımını artırmak için denetim ve bazı bulaşıcı hastalıklara karşı yeterli aşılama yapılmalıdır.